Natomiast zupełnie inaczej wyglądała sprawa zorganizowania wojsk pancernych dla 3 armii, którą zgodnie z planem rozbudowy WP przyjętym latem 1944 roku poczęto formować od początku października. Organizacją ich zajmowało się głównie Dowództwo Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych 3 armii, kierowane przez gen. J. Mierzycana. Szybko okazało się, że nie istnieją prawie żadne realne perspektywy ani na stworzenie korpusu pancernego ani na uzyskanie radzieckiej brygady pancernej. Od 6 października tworzony był 6 pułk ciężkich czołgów (wg etatu 010/460, w składzie identycznym jak 4 i 5 pczc); otrzymał on nawet pełne wyposażenie Wozów bojowych należnych etatem, ale już 15 listopada, widząc niemożność uzyskanib odpowiedniej liczby oficerów, Naczelny Dowódca WP wydał rozkaz o bezterminowym wstrzymaniu organizacji armii. Niektóre z istniejących już jednostek podporządkowano NDWP, inne uległy rozformowaniu; między nimi był 6 pczc, który do końca miesiąca został rozwiązany. Otrzymany już sprzęt przekazano dowództwu 1 Frontu Białoruskiego.
Do planu dalszej rozbudowy Wojska Polskiego powrócono w styczniu. 1945 roku, gdy prawie całe terytorium Polski zostało już wyzwolone. Plan w odniesieniu do wojsk pancernych przewidywał sformowanie w pierwszej kolejności jeszcze jednego korpusu pancernego, jednej brygady pancernej, jednego pułku ciężkich czołgów IS oraz jednego pułku artylerii samobieżnej SU-85. Po pewnych korektach, w wyniku których musiano zrezygnować z tworzenia korpusu pancernego i brygady pancernej, 15 marca 1945 roku NDWP wydało rozkaz (powtórzony jeszcze 27 kwietnia) nakazujący rozpoczęcie formowania od 1 maja następujących jednostek pancernych: 7 pułku ciężkich czołgów iS (wg etatu 010/ /460), 46 pułku artylerii samobieżnej SU-100 (wg etatu 010/462) oraz 49, 51 i 52 pułków artylerii samobieżnej SU-76 (wg etatu 010/ /484). W dniu zakończenia i! wojny światowej jednostki te (oprócz 46 pas, którego jeszcze nie było) znajdowały się w początkowym stadium organizacji.
Jedynym nowym oddziałem skierowanym w przeddzień zakończenia wojny na front był 5 samodzielny dywizjon artylerii samobieżnej 6 DP. Utworzony 12 sierpnia 1944 roku, przez długi czas bez sprzętu stacjonował na tyłach. W końcu kwietnia 1945 roku objął zdobyczne niemieckie działa samobieżne poddane kapitalnej naprawie w 24 batalionie naprawy czołgów, po czym wyruszył na front do macierzystej jednostki. Do miejsca jej rozlokowania dywizjon dowodzony przez kpt. Baranowa przybył już po zakończeniu wojny, 11 maja, i w działaniach bojowych udziału nie wziął.
blog moderowany - przeprowadzki - Angielski Online